Hiper-bağımsızlık

Hiper-bağımsızlık, kişinin yardım istemekten kaçınarak her şeyi tek başına halletmeye çalışmasıdır. Dışarıdan güçlü, becerikli ve kendine yeten biri gibi görünür; içeride ise çoğu zaman ağır bir yük ve yalnızlık vardır.

Bu kavram resmi bir tanı değildir. Daha çok travma ve bağlanma çalışmalarında, belirli bir başa çıkma biçimini anlatmak için kullanılır.

Nasıl fark edilir?

• "Ben hallederim" cümlesini çok sık kurmak
• Yardım teklif edildiğinde rahatsız olmak ya da borçlu hissetmek
• Başkalarına güvenmek yerine her işi kontrol etmek istemek
• Zorlandığını kimseye belli etmemek
• Tükenene kadar çalışmak

Nereden gelir?

Hiper-bağımsızlık çoğu zaman, bir dönem ihtiyaç duyulduğunda kimsenin orada olmadığı ya da yardım istemenin hayal kırıklığı veya utançla sonuçlandığı deneyimlerden doğar. Kişi, "kimseye güvenmezsem hayal kırıklığına da uğramam" sonucuna varır. Bu, o koşullarda mantıklı bir korunmadır.

Bedeli ne?

Uzun vadede hiper-bağımsızlık tükenmişliğe, ilişkilerde mesafeye ve derin bir yalnızlık hissine yol açabilir. İnsan sosyal bir varlıktır; birbirimize yaslanabilmek, zayıflık değil, dayanıklılığın bir parçasıdır.

Küçük bir adım

Bu hafta, normalde tek başına yapacağın küçük bir iş için birinden yardım iste ve bunun sende uyandırdığı duyguyu fark et.